ความเงียบ...

ในความเงียบ...ที่ไม่มีอะไรแสดงให้เห็น...แต่รู้ไหม

ถ้าคุณพิเศษ...คุณจะรับรู้ถึงบางอย่าง...ที่ถ่ายทอดไป

นั่นแหละ...ถึงเวลานั้น...คนที่ได้ส่งบางอย่างไป...จะหาคุณเจอ

หรือไม่ก็เป็นคุณ...ที่แสดงตัวและตามหา...เจ้าของความรู้สึกนั้น

.

..

...

.....

ในความเงียบเวลานั้น...ถ้าคุณรู้สึกเหมือนกัน

เราต่างก็...กลายเป็นคนพิเศษ...ของกันและกัน

....

..

.

มันดีนะว่ามั๊ย...

.

..

....

แต่ในความจริง...ในความเงียบ...เสียงของฉันไม่เคยดังพอ

หรือบางที...มันอาจดังจน...คุณปฏิเสธ...อย่างชัดเจน

และคำตอบนั้น...ก็ส่งผ่านความเงียบมาเช่นเดียวกัน

แบบนั้น...รึป่าววว

...........

.....

.......

...............

จริงๆแล้ว...ความเงียบน่ากลัวนะ...ท่ามกลางความสงบ...หยั่งไม่ถึง

ฉันดูเป็นงั้นรึป่าว...ดูไม่ออก...ดูซับซ้อนแบบนั้นรึป่าวว

ใช่นะ...ถ้าถามฉัน...

บ่อยครั้งที่ฉันตั้งใจ...ใช้ความเงียบมองผ่านใครๆ

ใช้ความเงียบป้องกันตัวเอง...จากความโลเลของใครๆ

เพื่อรอคนที่เด่นชัด...และชัดเจน...

เป็นคุณได้ไหม...คนนั้น...ถ้าฉันขอพรได้ตอนนี้

คำอธิฐานนี้จะส่งผลไหม...ตอนนี้คุณได้ยินมันรึยัง

.........

.....

...........

.....

ฉันเบื่อกับความจริงที่ไม่สวยงามตรงนี้แล้ว...เหนื่อยแล้ว

ถ้าความเงียบ...ไม่ได้ทำให้คุณได้ยิน...เสียงฉันชัดเจนขึ้น

ฉันก็จะยอมแพ้...ยอมเข้าใจว่า...เราไม่ใช่คนพิเศษของกันและกัน

....

..

.

วันนี้มีคนถามว่าอยากแต่งงานไหม....???

ถ้าการได้ดูแลใครที่เรารัก...อย่างไม่วุ่นวาย...ได้เป็นส่วนหนึ่งในรอยยิ้มเค้า

ได้อยู่ใกล้ๆแบ่งปันความทุกข์ใจ...ปลอบใจ...ให้เค้าสัมผัสได้ว่าห่วงใย

สื่อสารได้ว่าเค้าสำคัญ...แม้ใครจะไม่เห็นมันก็ตาม

ถ้าทำได้แบบนั้น...จะเรียกมันว่าอะไร...นิยามมันว่าอะไร

แต่งงาน...หรืออะไร...ฉันก็เต็มใจ...ด้วยความยินดี